• Noteer je e-mailadres om je te abonneren op mijn blog.

    Doe mee met 38 andere volgers

  • Pagina’s

  • Meest recente berichten

  • Archief

  • Dana

  • Forums

  • Hobby

  • Sieraden ~ Bijoux

  • Meta

  • Feedjit Live Blog Stats

  • Bezoekers

Een nieuw jaar – een nieuwe hobby !

o

Het mag nog nét, geloof ik, of nét niet meer 😳 , maar hoe dan ook allereerst:

o

2014 en

2014 fr

2014 it

2014 du

o

Ja, de – prettige, hoop ik 😉 – feestdagen zijn alweer voorbij, en hoewel ik 2013 – voor het grootste deel – maar liever zo snel mogelijk wil vergeten, wens ik aan het begin van dit nieuwe jaar iedereen graag

o

een goed, gezond en gelukkig 2014 !

o

Overigens, die feestdagen waren ditmaal voor mij errug leuk: we hebben ze doorgebracht in Toscane, bij onze Italiaanse vrienden Licia, Franco, Mascia, Alessandro, Flaminia, Dania, Massimo en Clara. Tijdens het kerstdiner bij Dania waren we zelfs met z’n zestienen !  Daarvan en natuurlijk ook van het bezoek van Babbo Natale hoop ik binnenkort foto’s te kunnen laten zien.

o

Echt winterweer wilde het niet worden, maar we vermaakten ons prima:

o

fotojjjjjo

Voor alle zekerheid had ik een bolletje wol meegenomen om eventueel een stukje te kunnen breien. Nou, dat is een beetje uit de hand gelopen: in een weekje Italië heb ik 7 (zeven !) sjaals gebreid, waarvan er drie in Collesalvetti zijn achtergebleven :). Dit zijn de andere vier:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

o

En ik heb nog vier bollen liggen … ja, ik weet ‘t, maar op de markt in Livorno waren ze echt héél goedkoop !!

Dat het nóg goedkoper kon, gewoon hier in Den Haag, merkte ik toen Miranda onverwacht kwam logeren en mij leerde ‘armbreien’, een voor mij geheel nieuwe tak van sport (naast vingerhaken, dat ik al van mijn moeder leerde toen ik een jaar of vier was). Na een middagje breien – én haken én nog een aantal andere moeilijke dingen, zag mijn eerste creatie er al zo uit:

2014 01 03 Armbreien groen fuchsia 01

2014 01 03 Armbreien groen fuchsia 02

o

o

Dat armbreien is zo leuk, dat we maar even gezellig zijn gaan shoppen, met als gevolg dat ik nu een hele serie armgebreide/gearmbreide sjaals kan maken. Nou ja, we zien wel. Van die ‘Katja-sjaals’ heb ik er inmiddels al meer dan dertig gebreid, dus wie weet waartoe deze nieuwe verslaving zal leiden.

o

Advertenties

Waar? Nou daar!

o

2013 06 27 Temple des 1000 Bouddhas Fontaine 001

o

o

(De achterkant van de fontein is trouwens ook de moeite waard:)

o

o

En daar, op de rand van de Fontein van de Weelde, zaten Will en Dana een paar weken geleden op mij te wachten, maar wáár is dáár ?

Inderdaad, we waren in Frankrijk, en wel in het zuiden van de Bourgogne, net buiten het piepkleine dorpje (ca. 115 inwoners)  La Boulaye, in het departement Saône-et-Loire.

o

Maar eerst een zijstapje. Niet ver van La Boulaye ligt Taizé, een internationale christelijke oecumenische kloostergemeenschap. Elke week (vooral in de zomer en rond Pasen) komen duizenden jongeren uit heel Europa naar Taizé voor een meestal kortere (één week) of soms langere periode van ontmoeting en bezinning. Al vanaf mijn studententijd heb ik de wens gekoesterd een keertje naar Taizé te gaan, maar in al die jaren is het er nooit van gekomen.

Nog een klein zijstapje. Toen we twee jaar geleden in Schotland waren, zijn we naar Findhorn geweest: voor mijn gevoel ‘net zoiets’ als Taizé. In Findhorn, helemaal in het noorden van Schotland, aan de kust, bevindt zich sinds 1962 een (spirituele) newage-leefgemeenschap. Ook hier kunnen bezoekers korter of langer verblijven en door onder meer meditatie, workshops en/of cursussen “help[ing] to unfold a new human consciousness and create a positive and sustainable future.” Ik ben blij dat ik er geweest ben, maar heb geen behoefte om er nog eens naar toe te gaan. Op de een of andere manier voelde ik me er niet echt thuis. Het strand was natuurlijk wat anders, vooral ook voor Dana:

o

o

Een paar weken geleden, tijdens onze laatste vakantie in Frankrijk, zagen we tot onze verrassing dat we vlak bij Taizé zaten. Nu zou ’t er dus eindelijk van komen !  Nou, om een lang verhaal kort te maken, niets ten nadele van Findhorn of Taizé, maar nee, dat is ’t niet voor mij. Taizé is natuurlijk speciaal voor jongeren, én je mag geen huisdier(en) meebrengen, maar toch … nee. Een echte ‘klik’ was er niet.

o

En toen kwamen we dus in La Boulaye, waar vlak bij het oude kasteel, la Maison forte de La Roche-au-Bazot, de Tibetaanse meester Kyabjé Kalou Rinpoché (1904-1989) in 1974 het boeddhistische centrum Dashang Kagyu Ling heeft gesticht. In 1987 werd er de eerste boeddhistische tempel in het Westen ingewijd. gebouwd onder toezicht van Lama Sherab en een Franse architect.

o

o

Dashang Kagyu Ling betekent ‘de gelukkige tuin waar de geest gekoppeld wordt aan de Dashang Kagyu leerschool’, een van de grote scholen van het Vajrayana Boeddhisme (het diamanten voertuig). Een oase van vrede, volgens Jean-Claude Gernot. We hebben dan ook genóten; daar wil ik graag nog eens heen, bijvoorbeeld om een weekje te mediteren. De foto’s spreken voor zich, denk ik zo. Vooral de laatste twee :  wat een ruimdenkendheid !

o

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

o

Ik ga alvast sparen om naar deze plek terug te gaan.

o

Waar ? waar ? waar ?

o

Als wij tijdens onze vakanties een gebouw van binnen willen bekijken, doen we dat meestal om de beurt, want Dana mag doorgaans niet mee naar binnen. Toen ik een weekje geleden een gebouw uit kwam, kon ik dankzij mijn zoomlens deze foto’s maken:

o

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

o

Waar dit alles is ?  Dat hoop ik binnenkort te laten zien. 😉

o

Return of the Bead Hunters

Het is maar goed dat nagenieten zo leuk is, want anders zou ik inmiddels wel gestopt zijn met mijn verwoede pogingen om allerlei achterstanden in te lopen. 😉

Heureusement, j’aime bien le plaisir qui suit la fête, car autrement j’aurais certainement arrêté mes efforts acharnés pour rattraper toutes sortes de retard. 😉

o

Met alweer een tripje in het vooruitzicht, ditmaal een diashow van het tripje dat de Bead Hunters maakten op 30 augustus 2009 ( 😳 ) naar ex-collega-SieradenForum-modje Pearl om ‘officieel’ afscheid van haar te nemen:

Ayant devant nous une nouvelle excursion, cette fois un diaporama du petit voyage que les Bead Hunters ont fait le 30 août 2009 ( :oops:) pour aller prendre congé ‘officiellement’ de Pearl, notre ex-collègue-modo du forum de bijoux:

o

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

o

Terug in de tijd (22) ~ Les bricoles d’antan (22)

o

2010  (2)

Kralendoosje  ~  Petite boîte perlée

o

Tijdens onze eerste Amerikareis in februari 2010 wilden we een werkje meenemen voor onderweg. Miranda had een geweldig leuk boek, en daaruit hadden we een doosje gekozen. Pas veel later las ik dat een vierkant doosje het moeilijkst is om te maken; dat was inmiddels wel gebleken. 😉 Maar het maakte de lange vliegreis wel een stukje leuker.

Weer thuis ben ik opnieuw begonnen, ditmaal met een driehoekig doosje, en dat is best aardig gelukt. Toen het af was, had ik nog net tijd om er foto’s van te maken, voordat het vertrok naar een nieuwe eigenares. Zie hierover Capricus’ blog. Capricus schrijft over het doosje: “… met echt passend deksel en op en top passend versierd, … gemaakt van delica’s in een glanzende donkerrode kleur, opgewerkt met leuke kralen in bijpassende kleuren. Er zijn zelfs aan leuke pootjes gedacht waarop het doosje staat. Een gezellige kraal dient als dopje op het deksel zodat je niet moeilijk hoeft te priegelen om het doosje open te maken.”

Trouwens, nu ik zo naar de foto’s kijk, krijg ik best zin om nog eens een doosje te maken. 🙂

o

Pendant notre premier voyage aux Etats-Unis en février 2010, nous voulions emporter de quoi perler en route. Miranda avait un livre superbe, où nous avions choisi une petite boîte. Ce n’est que beaucoup plus tard, que j’ai lu qu’une boîte carrée est le plus difficile à faire; ce que nous avions compris d’ailleurs chemin faisant. 😉  Mais le simple fait d’avoir l’occasion de bricoler en route a rendu le long voyage en avion un peu plus agréable.

Une fois rentrée, j’ai recommencé, cette fois une boîte triangulaire, qui est devenue pas trop mal, je trouve, Quand elle était terminée, j’ai eu tout juste le temps de la photographier, avant qu’elle soit partie vers une autre propriétaire. Voir aussi le blog de Capricus. Au sujet de la boîte, Capricus écrit: “… munie d’un couvercle bien ajustée et joliment décorée … faite à l’aide de délicas d’une couleur rouge foncé brillant, décorée de jolies perles de couleurs assorties.  Elle a même des petits pieds. Une perle très jolie sert de bouton sur le couvercle, qui par conséquant s’ouvre et se ferme facilement.”

D’ailleurs, en regardant les photos, l’envie me prend de faire une autre boîte … mais laquelle ?  🙂

o

(Wordt vervolgd.)

[A suivre.] 

Dana in Italië ~ Dania en Italie (2)

Een paar dagen geleden realiseerde ik me plotseling dat er hele stukken missen van Dana. 😳 !

Op 29 april 2008 werd Dana 1 jaar, en dat vierden we in Italië, met een taart natuurlijk, dankzij Mascia 🙂 :

o – o – o – o – o

L’autre jour, je me suis aperçue que ça fait un bon moment que j’ai parlé ici de Dana. 😳  

Le 29 avril 2008, Dana a eu 1 an. Nous avons célébré son premier anniversaire en Italie, évidemment avec une belle tarte faite par Mascia 🙂 :

o – o – o – o – o

Bovendien heeft ze dankzij Licia en Franco weer wat meer gezien van Toscane:

Grâce à Licia et Franco, elle a en outre pu visiter plusieurs endroits en Toscane:

o – o – o – o – o

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Avatar DanaStoel

Bead & Button 2012 (4)

Ruim een jaar geleden heb ik deze prachtige sjaal voor mijn verjaardag gekregen van mijn Franse vriendin Marina:

Il y a un peu plus d’un an, j’ai reçu pour mon anniversaire cette écharpe superbe, faite par mon amie française Marina:

Tot mijn verrassing ontdekte ik op de Beadshow complete kits om zo’n sjaal te maken. Peperduur, dat wel, maar ja, dat werkt nou eenmaal zo in de VS. Bij thuiskomst bleek het patroon van Victorian purses by Sue toch een beetje anders. Uiteindelijk en na wat gepuzzel heb ik er – mede dankzij het patroon – dit van gemaakt:

A ma grande surprise, j’ai découvert au Beadshow des kits complets pour faire une telle écharpe. Vachement cher, il est vrai, mais aux Etats-Unis, il ne faut s’étonner de rien. A la rentrée, le modèle de Victorian purses by Sue  s’est cependant avéré un peu différent. Finalement, et à force de me casser vraiment la tête, voici le résultat:

Omdat ik nog kralen over had, ben ik inmiddels aan een tweede begonnen:

Comme il me restait des perles, j’ai entretemps entamé une deuxième:

Die kan, als alles goed gaat, binnenkort als kerstcadeautje op de post naar Italië. 😉

Si tout va bien, elle partira bientôt en Italie comme petit cadeau de Noël. 😉

o – o – o – o – o 

Nogmaals bedankt, Marina, voor de mooie sjaal, en Miranda, voor de fraaie foto’s.

Merci encore, Marina, pour la belle écharpe, et Miranda, pour les jolies photos.

(Wordt vervolgd.)

[A suivre.]