• Noteer je e-mailadres om je te abonneren op mijn blog.

    Doe mee met 36 andere volgers

  • Pagina’s

  • Meest recente berichten

  • Archief

  • Dana

  • Forums

  • Hobby

  • Sieraden ~ Bijoux

  • Meta

  • Feedjit Live Blog Stats

  • Bezoekers

  • Advertenties

Waar? Nou daar!

o

2013 06 27 Temple des 1000 Bouddhas Fontaine 001

o

o

(De achterkant van de fontein is trouwens ook de moeite waard:)

o

o

En daar, op de rand van de Fontein van de Weelde, zaten Will en Dana een paar weken geleden op mij te wachten, maar wáár is dáár ?

Inderdaad, we waren in Frankrijk, en wel in het zuiden van de Bourgogne, net buiten het piepkleine dorpje (ca. 115 inwoners)  La Boulaye, in het departement Saône-et-Loire.

o

Maar eerst een zijstapje. Niet ver van La Boulaye ligt Taizé, een internationale christelijke oecumenische kloostergemeenschap. Elke week (vooral in de zomer en rond Pasen) komen duizenden jongeren uit heel Europa naar Taizé voor een meestal kortere (één week) of soms langere periode van ontmoeting en bezinning. Al vanaf mijn studententijd heb ik de wens gekoesterd een keertje naar Taizé te gaan, maar in al die jaren is het er nooit van gekomen.

Nog een klein zijstapje. Toen we twee jaar geleden in Schotland waren, zijn we naar Findhorn geweest: voor mijn gevoel ‘net zoiets’ als Taizé. In Findhorn, helemaal in het noorden van Schotland, aan de kust, bevindt zich sinds 1962 een (spirituele) newage-leefgemeenschap. Ook hier kunnen bezoekers korter of langer verblijven en door onder meer meditatie, workshops en/of cursussen “help[ing] to unfold a new human consciousness and create a positive and sustainable future.” Ik ben blij dat ik er geweest ben, maar heb geen behoefte om er nog eens naar toe te gaan. Op de een of andere manier voelde ik me er niet echt thuis. Het strand was natuurlijk wat anders, vooral ook voor Dana:

o

o

Een paar weken geleden, tijdens onze laatste vakantie in Frankrijk, zagen we tot onze verrassing dat we vlak bij Taizé zaten. Nu zou ’t er dus eindelijk van komen !  Nou, om een lang verhaal kort te maken, niets ten nadele van Findhorn of Taizé, maar nee, dat is ’t niet voor mij. Taizé is natuurlijk speciaal voor jongeren, én je mag geen huisdier(en) meebrengen, maar toch … nee. Een echte ‘klik’ was er niet.

o

En toen kwamen we dus in La Boulaye, waar vlak bij het oude kasteel, la Maison forte de La Roche-au-Bazot, de Tibetaanse meester Kyabjé Kalou Rinpoché (1904-1989) in 1974 het boeddhistische centrum Dashang Kagyu Ling heeft gesticht. In 1987 werd er de eerste boeddhistische tempel in het Westen ingewijd. gebouwd onder toezicht van Lama Sherab en een Franse architect.

o

o

Dashang Kagyu Ling betekent ‘de gelukkige tuin waar de geest gekoppeld wordt aan de Dashang Kagyu leerschool’, een van de grote scholen van het Vajrayana Boeddhisme (het diamanten voertuig). Een oase van vrede, volgens Jean-Claude Gernot. We hebben dan ook genóten; daar wil ik graag nog eens heen, bijvoorbeeld om een weekje te mediteren. De foto’s spreken voor zich, denk ik zo. Vooral de laatste twee :  wat een ruimdenkendheid !

o

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

o

Ik ga alvast sparen om naar deze plek terug te gaan.

o

Advertenties

Vrouwenmantel

o

Zo’n bui(tje) had de tuin hard nodig !

Het aardige van ‘vrouwenmantel‘ (alchemilla mollis) is dat de regendruppels erop blijven liggen als evenzovele glasparels:

o

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

o

Daar wordt een mens helemaal vrolijk van, ook als de zon niet schijnt.

o

Keukengeheimen ~ Quelques secrets du chef

o

keuken 02

o

Het begon allemaal met mijn blunders naar aanleiding van het bericht hieronder, dat twee weken geleden nauwelijks half af verscheen, doordat ik zo stom was geweest met een slaperig hoofd op de knop ‘Publiceren’ te drukken, in plaats van op de knop ‘Opslaan als concept’. Pas vandaag kon ik het opbrengen om de post alsnog te fatsoeneren.

o

lijstje

o

Tout a commencé avec mes gaffes concernant le message ci-dessous, paru il y a quinze jours, à peine terminé à moitié, parce que tout bêtement et plutôt sommeillante, j’avais poussé le bouton ‘Publier’ au lieu de celui disant ‘Save as concept’  . Ce n’est qu’aujourd’hui que j’ai trouvé le courage de le rectifier plus ou moins.

o

cuisine 01

o

Daar ging nog best wat tijd in zitten, en dat brengt mij ertoe eens op een rijtje te zetten hoe ik te werk ga om een blogbericht te plaatsen. (Ik hou van lijstjes en stappenplannen. 😉 )  In min of meer chronologische volgorde:

Cela m’a pris bien du temps, ce qui me mène à récapituler systèmatiquement comment je m’y prends pour publier un texte dans mon blog. (J’aime les listes et les pas-à-pas. 😉 ) Dans l’ordre plus ou moins chronologique:

o

lijstje 02

o

  1. zinnen + stukjes van zinnen typen in het Nederlands, niet per definitie in de juiste volgorde

  2. hier en daar alvast wat vertalen in het Frans

  3. (meestal) foto’s opzoeken + uploaden

  4. zo nodig extra illustraties opzoeken + uploaden :mrgreen:  

  5. bedenken waar en hoe de foto’s en/of illustraties in het bericht komen

  6. tussentijds er één of meer nachtjes over slapen

  7. tekst (één of meer keren) bijschaven

  8. (doorgaans Frans woordenboek erbij pakken en) vertaling bijschaven

  9. allerlei kunstgrepen toepassen om de vormgeving wat op te leuken (incl. Franse teksten cursief en in kleur !)

  10. bericht publiceren

o

lijstje 01

o

  1. taper des phrases et des fragments en néerlandais, pas forcément dans l’ordre

  2. noter par ci par là des traductions en français 

  3. (le plus souvent) chercher + uploader des photos 

  4. (au besoin) chercher + uploader d’autres illustrations  :mrgreen:  

  5. trouver la réponse à la question de savoir où et comment placer les photos dans le message

  6. trouver le temps pour y réfléchir à tête reposée

  7. faire la toilette du texte (une ou plusieurs fois)

  8. prendre le dictionnaire et perfectionner la traduction en français

  9. appliquer toutes sortes de tours de passe-passe afin d’améliorer l’esthétique (y compris cursiver et colorier les versions françaises)

  10. publier le message

o

Misschien is het toch eenvoudiger niet zelf mijn blogposts te vertalen, maar ’t Google te laten doen…  Als ik maar wist hoe !!?!!

Peut-être, il est plus simple de ne pas traduire mes textes moi-même, mais laisser cette tâche à Google…  Si seulement je savais comment !!?!!  

(Ou plutôt … si seulement je savais si mes lectrices et lecteurs francophones apprécient mes efforts. S’il-vous-plaît, faites-le-moi savoir !!?!! )

o

keuken 03

o

Ziek ~ Malade

bed + kruis

Hartinfarct, ziekenhuisverblijf en weer een auto-immuunziekte erbij … tja, dan raakt bloggen een beetje op de achtergrond.

gebouw + bord

Infarctus, séjour à l’hôpital et une nouvelle maladie auto-immune …, tout ça a fait passer mon blog un peu au second plan.

borden

De afgelopen (bizarre!) weken heb ik erg veel steun ondervonden van alle  lieve beterschapsberichten, -kaarten, -pakjes en -cadeautjes. Het heeft me echt goed gedaan zoveel warmte en vriendschap om mij heen te voelen. Dus, (nogmaals) hartelijk bedankt,

merci1

Ces dernières semaines (bizarres!), j’ai éprouvé beaucoup de support grâce à tous les chers messages, cartes, petits paquets, cadeaux  et bons souhaits de rétablissement. Ça m’a vraiment fait du bien de sentir tant de chaleur et d’amitié autour de moi. Donc, (une fois de plus) merci beaucoup, 

          grouphug

WILL, Alessandra, Alma, Anita, Ans & Ruud, Bea, Bonita, Carlien, Caroline, Clara, Dania & Massimo, Elena, Elly, Els & René, Esther, Eveline, José, Flaminia, Franco, Hedwich, Hennie, Ingrid, Irma, Jacqueline, Joke, Judith, Klazine, Leonie, Licia, Lydeke, Lydia, mamma, Marina & Wil, Marjo, Marjolein, Marleen, Mascia & Alessandro, Mayra & Fred, Michael, Miranda & Leon, Monique, Monique & Davy, Nannie, Natalie, Nel & Theo, Nelleke & Tom, Noemi, Ria, Ria & Jos, Rian en Schapie, Sarah, Sophia, Stéphanie, tante Jannie, Tonny, Willemijn. 

in bed

Een kleine medische update: wat mijn hart betreft, is ’t definitief medicatie – ipv operatie – geworden, incl. regelmatige controlebezoeken aan de cardioloog. Sinds de prednisonachtige medicijnen voel ik me elke dag een stukje fitter – ik heb zelfs alweer een beetje gekraald – maar mijn darmen (o ja, ik heb collagene colitis) zijn nog steeds behoorlijk in de war. De internist – met wie ik gelukkig erg goed overweg kan – wil het nog een maandje aankijken. Het komt namelijk soms voor dat het na zo’n kuur helemaal over is. Wat helaas vaker voorkomt, is dat het hoogstens een poosje goed of iets beter gaat, en dat het na stoppen met de medicatie weer in alle hevigheid terugkomt. In dat geval wil ze me doorverwijzen naar een maagdarmleverspecialist – daar had ik nog nóóit van gehoord !
Mijzelf een beetje kennende, weet ik wat mijn grootste valkuil is: te snel te veel willen. Dus waar ik vooral mijn best op doe, is héél kalm aan te doen. 

Un petit update médical: quant au coeur, c’est définitif: médication – au lieu d’opération – + visites de contrôle régulières au cardiologue. Depuis les médicaments à la prednison, je me sens tous les jours un peu plus énergique – j’ai même perlé un tout petit peu – mais quant à l’intestin (ah oui, j’ai la colite collagéneuse), il est toujours bien bouleversé. L’interniste – avec qui, heureusement, je m’entends très bien – a décidé d’attendre quelques semaines. C’est que parfois, la maladie disparaît tout à fait au bout d’une telle cure. Ce qui se passe plus souvent, hélas, c’est que tout au plus ça va bien ou un peu mieux pendant peu de temps, et que la maladie revient aussitôt dans toute sa violence après qu’on cesse la médication. Dans ce cas-la, elle me renverra à un gastro-entérologue.

OK

Gelukkig word ik elke dag een beetje fitter, en ik hoop dat ik snel weer de oude de nieuwe ben. Niet dat ’t allemaal vanzelf gaat, ondanks – en naar ik hoop, niet: ten gevolge van – de enorme hoeveelheid medicijnen die ik elke dag naar binnen moet werken. Omdat het genezingsproces erg grillig verloopt – met pieken en dalen – ben ik steeds meer gaan letten op wat ik eet, mede dankzij Licia, die heeft laten zien dat gestoomde kipfilet veel lekkerder is dan je zou denken. 😉

Heureusement, ça va un peu mieux tous les jours, et j’espère être bientôt comme toute neuve. Ça ne veut pas dire que ça marche tout seul, malgré – et non pas: par suite de – la quantité énorme de médicaments que je dois avaler tous les jours. Comme le processus de guérison se passe bien capricieusement – par monts et par vaux – j’ai fini par faire de plus en plus attention à ce que je mange, en grande partie grâce à Licia, qui à montré que le filet de poulet à la vapeur est bien meilleur que l’on ne croirait. 😉  

 

2013 03 23 Pollo Licia alla vapore

[Tot binnenkort, hoop ik.]

[A bientôt, j’espère.]

De 100-jarige man ~ L’homme de 100 ans

Op kerstavond heb ik dit boek gekregen van Michael en Alessandra:

La veille de Noël, Michael et Alessandra m’ont fait cadeau de ce livre:

2012 12 30 Jonas Jonasson de 100jarige

De achterflap geeft een indruk van de inhoud

(klik en de tekst wordt leesbaar 😉 ):

2012 12 30 Jonas Jonasson de 100jarige 2

Voor meer informatie zie onder meer Trouw.nl.

Pour plus d’information, voir entre autres Evene.fr.

o – o – o – o – o

Nogmaals hartelijk bedankt, Alessandra en Michael,  ik heb ervan genóten !

Re-merci, Alessandra et Michael, je l’ai lu avec énormément de plaisir !

‘Off line’

Een paar weken geleden flitste het plotseling door m’n hoofd: wat breng ik toch veel tijd door op internet, alles bij elkaar al gauw een hele dag per week !  Vooral Facebook begon me eigenlijk een beetje tegen te staan. Ja, ik bleef op de hoogte van het wel en wee van een enorm aantal ‘vrienden’, maar hoe vaak had ik eigenlijk nog ‘echt’ contact met mijn ‘echte’ vrienden ?

Kortom, met een paar klikken heb ik me afgemeld bij Facebook, en dat blijkt prima te bevallen. Nu alleen nog wat extra tijd ‘vinden’ om mijn blog (wat beter) bij te houden. 😉

Il y a quelques semaines, comme un éclair, l’idée m’est venue dans la tête : qu’est-ce que je passe beaucoup de temps sur l’internet, ça pourrait bien revenir à une heure ou plus par semaine ! Surtout Facebook commençait de plus en plus à me répugner. Oui, j’étais tout le temps au courant des heurs et malheurs d’un nombre énorme de ‘friends’, mais combien de contacts véritables avais-je encore avec mes vrais amis ?

Bref, au moyen de quelques clicks je me suis fait désaffilier de Facebook, et j’en suis toute contente.  Ne me reste plus qu’à trouver un peu de temps libre pour tenir à jour (un peu mieux) mon blog. 😉

December: cadeaumaand ~ Décembre: mois des cadeaux

😳

(Ja, ja, ja … ik loop nog steeds erg achter. Wordt aan gewerkt.)

(Oui, oui, oui … j’ai toujours bien du retard. Je m’en occupe.)

😳

December 2010 was een bijzondere maand. Wat cadeautjes betreft, ben ik ditmaal wel heel erg verwend.

Décembre 2010 a été un mois extraordinaire. Cette fois, j’ai été particulièrement gâtée avec de beaux cadeaux.

o – o – o – o – o

De maand begon meteen goed: met een kralentrip naar Parijs. Hoewel ik niets nodig had, heb ik mezelf toch nog wat kleinigheden cadeau gedaan. 😉 Kralenvriendin Marina had iets heel leuks voor me meegebracht; alleen al de verpakking was een genot om te zien:

Le mois  commençait bien: une excursion-perles à Paris. Bien que je n’eus besoin de rien, j’ai pourtant acheté quelques petits trucs. 😉 Mon amie Marina m’avait apporté un bien joli cadeau, dont voici l’emballage ‘prometteur’:

En daarin een bijzonder originele tashanger in nano-mozaïek:

Dedans, un accroche-sac  tout à fait original en nano-mosaïque:

Merci beaucoup, Marina !  🙂

o – o – o – o – o

En daarna kwam Sinterklaas, met een geweldig leuke verrassing: een prachtig gedicht met daarbij een zakje mooie kralen. Wie zou daarachter kunnen zitten? Het begin van het gedicht gaf een kleine aanwijzing:

“Lief HKC-lid,

Gezien het succes van de club al twee jaar, besloot de Sint tot een verrassing.”

Over de HKC (Haagsche KralenClub, opgericht in augustus 2008) binnenkort meer.  🙂  Maar nu alvast:  dankjewel, Sint en Kraaltjespiet !

o – o – o – o – o

Ook kreeg ik tot mijn verrassing – zelf had ik er geen gemaakt – vier heel mooie kerst-ATC’s:

A ma grande surprise – moi-même, je n’en avais pas fait – j’ai reçu également quatre jolis ATCs de Noël:

Merci, Annemaria, Hedwich, Licia en Ria !  🙂

o – o – o – o – o

Vriendin Judith verraste me met een boek, geschreven door haar moeder, An van ’t Oosten:

Notre ami Judith m’a fait cadeau d’un livre écrit par sa mère, An van ’t Oosten:

Deed me een beetje denken aan Haar naam was Sarah. Het verhaal daarvan mag dan dramatischer zijn, de belevenissen van Sophie – alledaagse gebeurtenissen uit het ‘gewone’  leven van een ‘gewoon’  Haags meisje tijdens de oorlog  – zijn zeker zo aangrijpend, en ik vind bovendien dat An van ’t Oosten beter schrijft dan Tatiana de Rosnay.  Dus ook wat mij betreft, heeft dit boek terecht ‘vlag en wimpel’ gekregen.

Me faisait penser à Elle s’appelait Sarah, dont l’histoire a beau être plus dramatique, les vicissitudes de Sophie – des événements ordinaires dans la vie ordinaire d’un fille hollandaise ordinaire pendant la guerre – sont tout aussi émouvants, et je trouve en outre que An van ’t Oosten écrit mieux que Tatiana de Rosnay. Donc, quant à moi, ce livre a bien mérité son prix littéraire.

o – o – o – o – o

Op 24 december 2010 hebben we kerstavond gevierd bij onze goede vriend Michael, samen met Sophia en Sarah, die voor twee maanden in Europa waren. Ook daar heb ik mooie cadeaus gekregen, met als hoogtepunt deze prachtige foto van de ‘Mädels’:

Le 24 décembre 2010, nous avons fêté Noël chez notre cher ami Michael, en compagnie de Sophia et de Sarah, qui étaient venues en Europe pour deux mois. Là aussi, j’ai reçu de beaux cadeaux, dont cette superbe photo des ‘Mädels’:

o – o – o – o – o

Tot slot het misschien wel mooiste cadeau dat ik ooit heb gekregen. Het pakje werd bezorgd door de post, en toen ik het openmaakte, had ik in eerste instantie niet eens in de gaten waar het om ging:

Enfin, probablement le plus beau cadeau que j’aie jamais reçu. Le paquet était arrivé par la poste, et quand je l’ai ouvert, je ne savais pas tout de suite de quoi il s’agissait:

een kaart –  die me vaag bekend voorkwam – en een doosje:

une carte – qui m’a apparu vaguement familière – et un carton:

Pas na een poosje kijken begon het me te dagen … en zag ik dat er “Dana” op het doosje stond. Ik opende de kaart, en las daarin een heel lief bericht van knutselvriendin Els.  Toen ik uiteindelijk het doosje openmaakte, werd het echt duidelijk: het was een scrapbook, helemaal gewijd aan Dana. Zo lief, en zo zorgvuldig en met aandacht gemaakt !! Om de spanning er een beetje in te houden, komt hier eerst nog even de ‘gepimpte’ onderkant van het doosje 😉 :

Ce n’a été qu’après quelque temps que j’ai compris … en découvrant “Dana” sur le carton. J’ai ouvert la carte, où j’ai trouvé un message très gentil de mon amie bricoleuse Els. Quand j’ai finalement ouvert le carton, tout était clair: c’était un scrapbook, voué entièrement à Dana. Créé avec tant d’attention, d’amour et de soins !!  Afin de vous tenir encore un peu en suspension, voici d’abord le dessous décoré du carton 😉 :

En daarin zat dus dit prachtige Dana-boekje:

Dedans, il y avait donc ce superbe livre sur Dana:

Inmiddels heb ik het boek al vele malen ‘gelezen’, en voor de zekerheid ligt het binnen handbereik op mijn werktafel: zo kan ik er heel vaak naar en in kijken. Nogmaals heel hartelijk bedankt, Els !!

Depuis, je l’ai ‘lu et relu’ plusieurs fois, et il se trouve toujours à portée de main sur mon bureau: ainsi, je peux le ‘feuilleter’ très souvent. Encore une fois, merci beaucoup, Els !!